حد فاصل میدان انقلاب تا یادگار امام ، طول مسیر تبدیل شده بود به تونل وحشت نیروهای سرکوبگر و بی بروبرگرد هر کس در طول این مسیر قرار میگرفت با ضربات شدید باطوم و گاز اشک آور بدرقه میشد. (بیشترین سهم را عابرین پیاده ای داشتند که این مسیر را هر روز طی میکردند و در آن روز از همه جا بیخبر مورد ضرب و شتم نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند، که البته همین تبلیغی بود برای وحشی گری حکومت در مقابل مردم بی دفاع ). با این وحشی گری که نیروهای چند لایه سرکوبگر ( نیروهای سرکوبگر لباس خاکی، نیروهای ضد شورش لباس مشکی، نیروهای لباس شخصی و بسیجیان و نیروی انتظامی ) برمردم اعمال کردند کاملا مشخص بود که دستور داشتند به هیچ عنوان مردم در میدان آزادی حضور پیدا نکنند که بعدش دیگه نمیتوانستند کاری کنند. برابر با ادعای فرمانده سپاه پاسداران مبنی بر اینکه اگر مردم در میدان آزادی تجمع کنند باید خود رهبر مستقیما دستور را صادر کند. و بهتر بود که مردم بجای اینکه در خیابان انقلاب و آزادی راهپیمایی کنند و مورد ضرب و شتم شدید مامورین قرار بگیریند ، در یک ساعت مشخص در میدان آزادی حضور پیدا میکردند. و با تجمع در میدان آزادی حکومت را به چالش میکشاندیم . آقایان موسوی و کروبی راه مبارزه را برای مردم باز کردند و قرار نیست که هر دفعه این عزیزان فراخوان بدهند ما باید خودمون برنامه ریزی کنیم و بین تظاهرات فاصله نیاندازیم، بهتر است که طی یک روز مشخص و با یک برنامه ریزی قبلی مردم را برای تجمع در میدان آزادی فرابخوانیم. و مشت محکمی بدهان این زورگویان بکوبیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر